Dünyaya gözlerimizi açtığımız andan itibaren oluşturmaya başladığımız güzellik algımızın asla dışına çıkmayan bazı nadir şeyler var. Bunlardan biri de çiçekler. Her daim güzel, her daim göz alıcı olan çiçekler elbette şiirlerde güzel olanı en güzel şekilde anlatmak için kullanılan ögelerin başında geliyor. Her hafta bir çiçekten ve bu çiçeğin Çin kültüründeki yerinden bahsettiğimiz serimizde bu haftanın konuğu aşk çiçeği kamelyalar.
Kamelya （茶花）
Çaygiller familyasına ait olan ve bizim kamelya olarak bildiğimiz bu çiçek, yüzyıllardır güzelliği ile insanları büyülemeye devam ediyor. Yoğun olarak yetiştirildiği Çin’in güneyinin sembol çiçeği kabul edilen kamelyalar, yemyeşil yaprakları ve rengarenk canlı çiçekleri ile ünlüdür. Kış ve bahar aylarında açan çiçekleri genellikle kırmızı veya pembe renklidir ve ünlü Çinli şair Guo Moruo’nun dizelerine şöyle konu olmuşlardır: “Kiraz çiçeklerinden erken açar kamelyalar, adeta rüzgara karşı duran gururlu kızıl bulutlar”.
Mevsimi sona erdiğinde çiçeklerini hemen döküvermeyen, onun yerine çiçeklerinin zaman içinde solup gittiği kamelyalar, bu özellikleri ile insanlara gerçek aşkı bulma arayışını hatırlatır. Göz alıcı güzellikteki çiçekleri bir kadına, onu çevreleyen ve diğer çiçeklerin aksine taç yaprakları ile birlikte dökülen yeşil çanak yaprakları ise bu kadının peşinden koşan bir erkeğe benzetilir. Bu nedenle aşk çiçeği olarak da anılan kamelyalar, tutku ile birlikte uzun birliktelikleri ve bu birliktelikler için ortaya konulan emeği sembolize eder, buna bağlı olarak da düğünlerde dekorasyon olarak sıkça kullanılır.
Kamelyalar için Tang’ın ikinci imparatoru Li Shimin’in cariyelerinden biri olan Xu Hui ise şu dizeyi sarf etmiştir: “Tepelerde açmış kamelyalar, kıpkırmızı bir gün batımı eşliğinde süzülen pembe bulutlar, çıkmış ortaya cennette açan yüz çiçekten bile daha güzel manzaralar”.
Kamelya, çay bitkisiyle aynı cinse aittir; ancak süs kamelyasıyla çay elde edilen Camellia sinensis aynı tür değildir. Süs kamelyaları özellikle göz alıcı çiçekleri için yetiştirilir. Gençlik, aşk ve adanmışlığı temsil eden bu türden Song Hanedanlığı ünlü şairlerinden Su Shi bir şiirinde şöyle söz ediyor: “Şuradaki kamelyaları kim ekmiş, çiseleyen şu yağmurda kimseler yokken geldim bir başıma, kelimeler kifayetsiz kaldı, görünce şu kıpkızıl çiçekleri karda açmış”.