Çin'in merkezinden başlayıp doğusuna kadar uzanan Yangtze Nehri'nin (长江 [Cháng Jiāng] olarak da bilinir) selleri ve periyodik olarak meydana gelen taşkınları önemli miktarda mal tahribatına ve can kaybına yol açmıştır. Bilinen en büyük felaketler 1870, 1931, 1954, 1998 ve 2010 yıllarında gerçekleşmiştir.
Asya’nın en uzun nehri olan Yangtze, dünyanın en büyük su yollarından biridir. Tibet Platosu’ndan doğar ve doğuya doğru ilerleyerek Doğu Çin Denizi’ne dökülür. Orta ve aşağı havzasındaki alçak ovalar, göller ve sulak alanlar taşkınlardan en çok etkilenen yerler arasındadır.
Bölgedeki nüfus artışı, insanları nehri setlerle kontrol altına almaya itti. Ancak setler, nehir yatağındaki tortu birikimi ve göllerin tarım alanına dönüştürülmesi, suyun yayılabileceği alanları da daralttı. Dongting gibi göller doğal taşkın depoları işlevi görürken bu alanların küçülmesi, yoğun yağışların etkisini artırdı.
Yangtze havzasında yoğun yağışlar büyük felaketlere yol açtı. 1931’de Wuhan ve Nanjing dahil geniş bir alan sular altında kaldı; milyonlarca insan etkilendi. Can kaybına ilişkin tahminler, yalnızca boğulmaları mı yoksa ardından gelen açlık ve salgınları da mı kapsadığına göre büyük ölçüde değişir. Sonraki yıllarda setler güçlendirilse de 1954 ve 1998 taşkınlarında yine ağır kayıplar yaşandı.
Üç Boğaz Barajı’nın amaçlarından biri, aşağı havzadaki taşkın riskini azaltmaktır. Baraj, gelen suyun bir bölümünü rezervuarında tutarak akışı düzenleyebilir. Ancak tek bir baraj, havzanın tamamındaki yoğun yağışları, yan kollardaki taşkınları ve toprak kaymalarını önleyemez. Bu nedenle barajın varlığı, Yangtze boyunca sel riskinin ortadan kalktığı anlamına gelmez.