Huainanzi’de anlatılan bir hikayeye göre kuzey sınırına yakın bir yerde bir sürü atı olan yaşlı bir adam yaşardı. “Sai Weng”, özel bir addan çok “sınırdaki yaşlı adam” anlamına gelir. Bir gün bu atlardan biri aniden kayboldu. Komşuları onu teselliye geldiler. “Üzülme, bak sen yaşlı bir adamsın, sağlığına dikkat et” dediler. Ancak Sai Weng gülümseyerek şöyle söyledi: “Giden bir at pek de büyük bir kayıp değil, sağlık olsun. Belki de bu hayırlı bir iştir.” Bu sözünü işiten komşular içten içe güldüler. “Kendini rahatlatmaya, teselli etmeye çalışıyor herhalde” diye düşündüler.
Birkaç ay sonra at yolunu buldu, yanında da kuzeyden gelen iyi bir atla geri geldi. Bunu duyan komşular bu sefer Sai Weng’in öngörüsünü takdir etmek için geldiler. Ama Sai Weng pek de mutlu gözükmüyordu. Yoktan, emek vermeden bir at sahibi olmak pek de hayra alamet olmasa gerek diye düşündü. Komşuları ise aslında adamın içten içe mutlu olduğunu ancak dışarıya yansıtmadığını, numara yaptığını düşündüler.
Sai Weng’in tek oğlu at binmeyi çok severdi. Yeni gelen atın ne denli iyi bir at olduğunu bir bakışta anladı. Her gün ata bindi. Yine günlerden bir gün atla turlarken gaza geldi ve atı dörtnala sürmeye başladı. Ancak bir anda sendeledi ve attan düşüp bacağını kırdı. Komşular geçmiş olsuna geldiler. Sai Weng: “Önemli bir şey yok, belki attan düşmesi hayırlı bir olaydır, belki de şanslıyızdır” dedi. Komşuları saçmaladığını düşündüler. Çocuğun ayağının kırılması nasıl hayırlı olabilirdi ki?
Çok geçmeden Hun istilası başladı, orduya adam toplamak lazım geldi. Gençler askere alındı ancak Sai Weng'in oğlu bacağını kırdığı için askere alınamamıştı. Savaşa alınan gençlerin çoğu savaşta yitip gittiler. Ancak Sai Weng'in oğlunun hayatı kurtuldu.
Kıssadan hisse şudur, hayatımızda kötü gibi görünen pek çok olay yaşanır ancak bu olayların sonuçları bize çok olumlu yansıyabilir. Başımıza gelen her güzel olayın sonucu da iyi olmayabilir.
Bu Çince deyim ve hikayesi bana bizim kültürümüzdeki her şerde (kötülükte) bir hayır (iyilik) vardır sözünü hatırlatıyor.